CE0 z trollem w Kanadzie

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: Lac St Jean, Quebec, Kanada

Data: sierpień 1980

Godzina: wieczór

Opis incydentu:

Młody chłopiec i jego jeszcze młodsza siostra zobaczyli małą istotę stojącą na pobliskim moście. Istota zdawała się patrzeć na młodych świadków. Przestraszony chłopiec zaczął krzyczeć, więc istota natychmiast rzuciła się „sama” do rzeki, ale świadkowie nie usłyszeli żadnego „plusku”. Dwoje dzieci opisało istotę jako mającą około metra wzrostu, długie włosy i uszy, ogromne zielone oczy z czerwonymi tęczówkami. Jego/jej? skóra była zielona i ubrany był w jednoczęściowy kombinezon w kolorze złotym i srebrnym, a istota trzymała w ręku przedmiot przypominający „suszarkę do włosów”, którą wskazywała w stronę rzeki. Dwa dni później inny członek rodziny zobaczył 4 identyczne istoty w tym samym miejscu.

Dodatek HC

Źródło: Christian Lamay, UFO Quebec

Typ: E

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE0 z BV w Argentynie

Albert Rosales

 

Miejsce: La Plata, Buenos Aires, Argentyna

Data: 9.VII.1968 r.

Godzina: 02:30 ART

Estelę Boquin, lat 10, obudził intensywny dźwięk buczenia. Wstała i zobaczyła w niewielkiej odległości od siebie humanoidalną postać o wzroście około 2 metrów, długich blond włosach i dużych niebieskich oczach, która próbowała do niej przemówić, powtarzając bez przerwy niezrozumiałe słowo. Miał bardzo długie nogi i ręce oraz spiczaste uszy. Miał na sobie coś w rodzaju świecącego skafandra nurka, pokrytego rodzajem obracającej się zielonej kapsuły, która emitowała czerwone, fioletowe i liliowe światło. Postać następnie zniknęła.

Dodatek HC

Źródła:

Carlos Ferguson - „Aterrizajes de Ovnis en la Argentina”, s. 332–333, cytując „Gente y la Actualidad”, nr 11, s. 1–11. 157, 25 lipca 1968

Oscar Uriondo – „Nuevo Catalago de Avistamientos de Tipo 1 en Argentina”, Centro de Estudios Ufologicos nr. 3, 1976 oraz osobista komunikacja ze świadkiem.

Typ: E

Opracował: ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

DD/NOTSUB: Duży obiekt wyłania się z morza w pobliżu okrętu USS „Delarof”

 

 

Emile Kelly Gauthier

 

Lokalizacja: Wyspy Aleuckie, za Adak; Wyspy Aleuckie

Czas: być może marzec 1945 r.;

Opis incydentu:

Na pokładzie amerykańskiego transportowca szturmowego AUX USS Delarof 14 marynarzy zobaczyło ciemną kulę wyłaniającą się z oceanu, podążającą po zakrzywionej trajektorii i odlatującą po okrążeniu ich statku. (Magonia #54, Dowód 30) Oficjalny raport z tego incydentu został przesłany do Waszyngtonu. [Dowody NICAP dotyczące UFO, 1964, Hall, IV]

Relacja Fran Ridgea:

Zachód słońca. „Członkowie załogi amerykańskiego transportowca wojskowego USS Delarof, który przewoził amunicję i zaopatrzenie na Alaskę, zauważyli duże UFO. Robert S. Crawford służył jako jeden z radiooperatorów wojskowych na pokładzie. Transportowiec szturmowy, zmierzający z powrotem do Seattle, znajdował się na otwartym morzu za Adak. Crawford był na lewej burcie, w pobliżu pomieszczenia radiowego, gdy usłyszał krzyki niektórych członków załogi. Odwrócił się i zobaczył duży, okrągły obiekt, który właśnie wynurzył się z morza. (Kilku członków załogi widziało UFO pojawiające się pod wodą, około mili od Delarofa). Nieznany obiekt, rysujący się ciemną barwą na tle zachodzącego słońca, przez chwilę wznosił się niemal pionowo w górę, a następnie przeszedł w lot poziomy i zaczął krążyć wokół statku. Wszyscy obserwatorzy byli przekonani, że to duży obiekt. Porównując go z szerokością palca wyciągniętego na wyciągnięcie ręki, Crawford oszacował średnicę UFO na 45–76 metrów. Krążąc wokół Delarofa, obiekt latający znajdował się w bliskim zasięgu dział okrętowych. Jednak obsługa dział wstrzymała ogień, choć była czujna na wszelkie oznaki wrogości. UFO okrążyło statek dwa lub trzy razy, poruszając się płynnie i bezszelestnie. Wszyscy świadkowie uważali, że obiekt miał napęd własny; w przeciwnym razie silne wiatry widocznie wpływałyby na jego ruchy. Po kilku minutach obiekt latający zniknął na południe lub południowy-południowy zachód. Nagle załoga dostrzegła trzy błyski światła z obszaru, w którym zniknął. Kapitan Delarofa ustanowił dodatkową wachtę, gdy statek przemieszczał się później przez ten sektor, ale niczego nie zaobserwowano.

Źródło - NICAP

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

NL/CE3 i CE0 w radzieckiej TV

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: Dnieprodzierżyńsk, obwód dniepropietrowski, Ukraina (ZSRR)

Data: Lato 1982

Godzina: wieczór

Opis incydentu:

Kobieta, będąca świadkiem zdarzenia, obserwowała gwiazdy z balkonu swojego mieszkania, znajdującego się w wielopiętrowym budynku, gdy naprzeciw swojego domu dostrzegła jasnożółtą „gwiazdę”. Obiekt przypominający gwiazdę stale zmieniał położenie. Następnie zaczął zbliżać się do domu. Świecący obiekt zaczął zmieniać kolor z błyszczącego żółtego na niebieskawy, a następnie na „stalowy”. Wkrótce z większego obiektu wyleciał mniejszy obiekt, który najpierw zbliżył się do balkonu z bardzo dużą prędkością, a następnie zwolnił, zatrzymując się i zawisając w powietrzu przed mieszkaniem. Po pewnym czasie w jednym miejscu wzniósł się i wleciał w większy obiekt, który następnie zniknął. W ciągu następnych kilku dni to samo zdarzenie powtórzyło się kilkakrotnie.

Pewnego wieczoru, gdy ponownie obserwowała gwiazdy i szukała tajemniczego UFO na swoim balkonie, usłyszała dzwonek telefonu. Wzięła słuchawkę i w tym momencie włączył się jej telewizor, mimo że był wyłączony. Na ekranie telewizora pojawił się ogromny, okrągły pokój, w którym stało kilka humanoidalnych istot płci męskiej i żeńskiej, wyraźnie w różnym wieku, ale wszystkie ubrane w ten sam rodzaj ubrań. Osoba stojąca przed pozostałymi zaczęła mówić do świadka. Jego głos wydawał się równy, bez żadnej intonacji. Od tego momentu najwyraźniej doświadczała podobnych i regularnych kontaktów z tymi samymi istotami. Otrzymywała liczne instrukcje od kosmitów, nakłaniające ją do wykonywania różnych zadań. Jej krewni jej nie uwierzyli, ale kobieta napisała do śledczych w Moskwie o swoich doświadczeniach.

Dodatek HC

Źródło: Aleksander S. Kuzowkin, Nikołaj N. Niepomniaszzij - „NLO prosit posadki” Moskwa 1991

Typ: F?

Komentarze:

Ciekawe, że podobny przypadek spotkałem realizując mój „Projekt Tatry”, a miał on miejsce w podkrakowskiej wsi Siepraw w latach 90. ubiegłego stulecia. Świadek leżała w łóżku, było już po dwunastej w nocy, kiedy obudziła się i ze zdumieniem zauważyła, że ma włączony telewizor. Na ekranie widoczna była twarz typowego Szaraka, który mówił coś do niej, czego nie rozumiała i po chwili zasnęła. Od tej pory interesowała się ufologią i parapsychologią.  

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE0 z olbrzymem z morza

 

Albert Rosales

 

Miejsce: Chipiona, Kadyks, Hiszpania

Data: 26.VII.1975

Godzina: noc

Grupa przyjaciół grillowała na skraju plaży Regla, gdy jedna z obecnych, 21-letnia Mari Carmen, zapytała głośno: „Czy widzicie to samo, co ja?”. Wszyscy odpowiedzieli twierdząco, obserwując humanoidalną postać wychodzącą z pobliskiego oceanu. Postać miała ponad 3 metry wzrostu i była ubrana w ciemny strój. Przerażona grupa patrzyła, jak olbrzym zbliża się do piasku powolnymi, miarowymi krokami. Według świadków rysy twarzy humanoidalnej postaci były „normalne”, zupełnie jak u człowieka. Olbrzymia postać nagle zatrzymała się obok namiotu i odwróciła głowę, by spojrzeć na świadków, po czym ruszyła w kierunku pobliskiego miasta i zniknęła z pola widzenia zdumionych świadków. W tym momencie grupa histerycznie uciekła z plaży, zostawiając wszystkie swoje rzeczy. Mari Carmen dodała, że ​​strój zakrywał niemal całe ciało humanoidalnej postaci i nie był obcisły. Wyglądał na jednoczęściowy, a materiał przypominał materiał anoraków lub wiatrówek. Ciekawostką było to, że strój zdawał się „odpychać” wodę, ponieważ kiedy humanoid wyszedł z wody, wydawał się całkowicie suchy.

Dodatek HC

Źródło: Jose Antonio Caravaca, „Revista Año Cero”, czerwiec 2019

Typ: E

Opracował: ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz