CE3/NOTSUB z ogromnym dyskiem pod powierzchnią wody

 

Carl Feindt

 

Lokalizacja: Zatoka Perska

Data: 1943

Opis incydentu:

Marynarz Matthew Mangle, z dziobu swojego statku, dostrzegł ogromny dysk pod powierzchnią wody. Obiekt świecił delikatnym zielonkawym światłem, sunął wzdłuż statku z prędkością około 12 węzłów, po czym nabrał prędkości i zniknął z pola widzenia. (Raport #1011)

Fran Ridge: "This is one of the ‘hidden’ UFO reports given to NICAP."

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE0 z BV w Ohio

 

Lokalizacja: Boardman, OH

Data: 1973

Godzina: noc

Opis incydentu:

Dziewczynka w wieku około 7 lat kilkakrotnie widziała, jak coś, co opisała jako latający spodek z włączonymi światłami, przelatuje pod jej oknem. Kilka tygodni później zobaczyła w domu coś, co opisała jako Świętego Mikołaja. Była bardzo nieufna wobec tego widoku. Kilka tygodni później, gdy spała w swoim pokoju, obudził ją dźwięk, który opisała jako „strzelanie”, podobny do dźwięku maszyny do popcornu. Dźwięk dochodził z małej szafy z bardzo małymi drzwiami w jej sypialni. Poczuła potrzebę otwarcia drzwi i po zrobieniu tego zobaczyła coś, co opisała jako obcego. Miało dużą głowę w kształcie gruszki, spiczasty podbródek, duże ciemne oczy, wyglądające na azjatyckie, bezwłosą głowę, bardzo opaloną skórę, około 120 cm wzrostu i bardzo wątły wygląd. Miało na sobie obcisły, jednoczęściowy mundur, wykonany z bardzo miękkiego, jasnobrązowego materiału, przypominającego bardzo cienką skórę. Istota trzymała pudełko przy czole, nastąpił błysk światła i następnego ranka obudziła się w łóżku. Powiedziała, że ​​nigdy nie czuła strachu i nadała stworzeniu imię „Popcorn Man”. Istota odwiedziła ją co najmniej 2 razy i za każdym razem powtarzał się ten sam ciąg zdarzeń. Powiedziała również, że jej kot, który zawsze spał z nią, nigdy nie został obudzony podczas wizyt istoty. Była w stanie przywołać te wspomnienia bez pomocy hipnozy.

Dodatek HC

Źródło: Jason Van Hoose, Artbake777@aol.com  

Typ: E

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

Dziura w czasie w Peru?

 

A oto dziwne wydarzenie z 1974 roku, które kojarzy się z dziurami w czasie i przestrzeni:

Miejsce zdarzenia: przedmieścia Lince, Lima, Peru

Data: 1974

Godzina: 17:00 PET

Opis incydentu:

Główna świadek, Glenda (relacjonująca zdarzenie), 11-letnia dziewczynka i jej matka, wraz z 9-letnią siostrą i matką szli Avenida Canevaro w dzielnicy Lince w Limie, bardzo ruchliwą arterią, zazwyczaj pełną pojazdów i pieszych. Jej matka szła w środku i zmierzały do ​​pobliskiego domu ciotki świadka. Naprzeciwko nich widać było kilka bardzo wysokich budynków mieszkalnych, wówczas nazywanych San Felipe. Został im tylko jeden blok do przejechania, zanim skręcili w ulicę Tupac Amaro (gdzie mieszkała jej ciotka), gdy nagle dziwna, „grobowa” cisza ogarnęła ich otoczenie i znaleźli się w czymś, co wyglądało na futurystyczny „park”, w którym aleja była bardzo szeroka, prawie trzy razy szersza niż „normalna”. Nie widzieli żadnych pojazdów, wszystko było opustoszałe, a po obu stronach rozciągało się pole pszenicy o krótkich łodygach, niemal na poziomie gruntu. Stali na poboczu czegoś, co wyglądało na bardzo szeroką aleję przypominającą asfalt. Niebo było różowe, wręcz liliowe, a zamiast dużego kompleksu apartamentowego w San Felipe widzieli ogromną, srebrzystą kopułę z ostrymi wypustkami na szczycie. Stali tam, podziwiając panoramę wokół siebie przez kilka sekund, nie wiedząc, co powiedzieć ani zrobić. Nagle ponownie usłyszeli odgłos ruchu ulicznego i normalny hałas uliczny na Avenida Canevaro i zdali sobie sprawę, że znów „wrócili” do Limy. Szli dalej, a młoda świadek i jej siostra zapytały matkę, co się stało. Nie miała żadnych wyjaśnień. Świadek zauważyła, że ​​nie odczuwali strachu, jedynie podziw i silne poczucie „pokoju” w miejscu, do którego zostali na krótko przeniesieni.

Dodatek HC

Źródło: http://www.kruela.ciberanika.com/experi.../PDlexpe1746.shtml

Typ: X

Komentarze:

v Data jest przybliżona. Tłumaczenie z hiszpańskiego: Albert S. Rosales.

v Sądzę, że świadkowie wpadli w dziurę w czasoprzestrzeni, co umożliwiło im ujrzeć fragment Przyszłości lub Przeszłości albo świata równoległej Rzeczywistości. W każdym bądź razie nie wiązałbym tej obserwacji w obecnością UAP.  

Opracował - ©R.K.Fr. Sas – Leśniakiewicz

CE4 w NRD

 

Albert Rosales

 

Miejsce: Jezioro Schwielochsee, Brandenburgia, Niemcy (wówczas NRD)

Data: lato 1975

Godzina: noc

Opis incydentu:

Świadek z Czechosłowacji, która miała wówczas 13 lat, pojechała na letni obóz dla dzieci w byłej NRD z grupą innych czeskich uczniów. Pewnego upalnego letniego dnia, gdy bawili się na zewnątrz, byli świadkami srebrzystego, lśniącego obiektu w kształcie dysku z jasnymi światłami na obwodzie, unoszącego się nieruchomo nad pobliskim lasem. Zarówno czeskie, jak i niemieckie dzieci patrzyły z podziwem, jak obiekt nagle, ponownie bezszelestnie, przewrócił się i zawisł nad łąką. Najwyraźniej obiekt pozostał tam do wieczora, rozświetlając się wielobarwnymi światłami wokół swojego obwodu. W końcu dzieci i dorośli opiekunowie poszli spać. Ponieważ wszyscy inni spali wokół niej, świadek miała problemy z zaśnięciem.

Nagle drzwi chaty się otworzyły i stanęła w nich wysoka blondynka, która gestem zaprosiła świadka, aby poszła z nią. Początkowo świadek myślała, że ​​kobieta jest jedną z niemieckich opiekunek, więc poszła za nią. Jej domek znajdował się na skraju łąki, podążała więc za wysoką kobietą po trawiastej łące, oddalając się od obozu. Świadek myślała, że ​​moczy piżamę na łące. Jakby odpowiadając na jej myśli, wysoka kobieta zatrzymała się i podała jej rękę, a kiedy świadek ją chwyciła, w jakiś sposób uniosła się wraz z kobietą nad resztę łąki. Na końcu pola stał przyziemiony obiekt w kształcie dysku, wyglądający dokładnie tak, jak cała grupa widziała wcześniej tego popołudnia. Przy półkolistym okienku w kadłubie obiektu siedział młody mężczyzna, również o jasnej karnacji i blond włosach, patrząc na świadka. Zawołał świadka, a świadek weszła do pojazdu przez otwarty kwadratowy właz. Mężczyzna przywitał ją i pokazał jej konsolę, przy której siedział. Zauważyła dwoje innych młodszych dzieci, najwyraźniej z obozu, wewnątrz obiektu w towarzystwie innego mężczyzny. Wszyscy pasażerowie statku kosmicznego byli z wyglądu podobni do ludzi, mieli blond włosy, byli bardzo zdrowi i wysportowani. Dwoje pozostałych dzieci zdawało się nie zwracać uwagi na otoczenie i po prostu wpatrywało się przed siebie. Mężczyzna przy konsoli pozwolił młodej świadkini wypróbować niektóre instrumenty, a nawet pozwolono jej pilotować obiekt. Kiedy nacisnęła przycisk, statek lekko uniósł się w powietrze, a patrząc przez duże panoramiczne okno, zauważyła światła wioski w dole. Od tego momentu jej pamięć staje się mglista. Wspomina, jak leżała na łóżku polowym w kabinie, gdy nagle ściany na chwilę stały się przezroczyste. Obudziła się rano w mokrych spodniach od piżamy. Zapytała inne dzieci, które jej towarzyszyły, czy widziały coś w nocy, ale nikt inny się do tego nie przyznał. Spakowali się, by wrócić do domu w Czechosłowacji. Gdy odbierała swój dobytek, nie mogła znaleźć zegarka na rękę. W końcu go znalazła, ale był w jakiś sposób zepsuty.

Lata później, gdy świadek miała 27 lat, wróciła do domu w Czechosłowacji i opowiedziała o kolejnym doświadczeniu, podczas którego obudziła się w środku nocy, wyjrzała przez okno i zobaczyła „dwa księżyce” unoszące się na niebie. Drugi „księżyc” był w rzeczywistości jasnopomarańczowym obiektem w kształcie dysku. Pomyślała o chwyceniu aparatu, ale w tym momencie usłyszała w umyśle telepatyczną wiadomość, która nakazywała jej nic nie robić i wrócić do snu. Lata po tym spotkaniu miała kolejne doświadczenia i dziwne sny.

Dodatek do HC

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz 

CE0 z Ufiastym nad torami w Hiszpanii

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: Mondragon, Gipuzkoa, Hiszpania

Data: 16.I.1975

Godzina: późna noc

Opis incydentu:

[Z cyklu „Pociągi-widma i widma w pociągach"]

Pani Angelica Barrigon Varela i jej współpracownica pani Remedios Diez szły do pracy w lokalnej fabryce wzdłuż muru oddzielającego tory kolejowe od ulicy, gdy usłyszały głośny brzęczący dźwięk dochodzący z okolic torów. Spojrzawszy w tamtym kierunku, ujrzały dziwaczne stworzenie unoszące się i balansujące nad torami. Wyglądało na to, że miało na sobie mnisią bluzę lub płaszcz, ciemnozielony kolor, który emitował pośrednie błyski światła w lekkim deszczu. Sam humanoid przypominał karła o białych, bladych rysach twarzy i wpatrywał się w świadków nieruchomo. Twarz miała owalny kształt, a oczy przypominały dwie głębokie, czarne dziury. Wydawało się, że nie ma nóg poniżej kolan, ponieważ bluza wisiała w powietrzu. Miał nakrycie głowy o kwadratowym kształcie, najwyraźniej zbyt duże w stosunku do samej głowy, kształtem przypominało prostokąt. Utrzymywał krótkie ramiona schowane pod fartuchem, jakby krył dłonie. Świadkowie byli zaskoczeni, że lokalne psy stróżujące były całkowicie ciche i niczego nie zauważyły. Dziwna istota wpatrywała się w świadków z osobliwym wyrazem twarzy, niemal zaskoczona. Obie kobiety stały przerażone, aż nagły podmuch wiatru rzucił je do działania, po czym obie uciekły z miejsca zdarzenia. Kilkaset metrów dalej obejrzały się, a humanoid zniknął. (Tłumaczenie z hiszpańskiego  Alberta S. Rosalesa).

Dodatek HC

Źródło: Iker Jimenez, Enigmas sin Resolver II

Typ: E

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz