CE3 w Cheschire

 

Salil Rachid

 

Pewnego dnia w sierpniu 1976 roku trójka dzieci spędzała czas w lesistej krainie niedaleko linii kolejowych w spokojnej wiejskiej okolicy w angielskim hrabstwie Cheshire. Kiedyś dzieci bawiły się w malutkiej chacie zbudowanej przez sąsiada wśród trawy i drzew, a była to codzienna przystań ich przygód.

Tego dnia Suzanne wróciła do domku, aby zrobić koktajle, podczas gdy jej brat John i jego przyjaciel zostali poza domem. Gdy szli w pobliżu krzaków, ich uwagę przykuło nagłe błyskanie srebra, a następnie dziwny trzask, który wyglądał, jakby dochodził zza drzew. I nie szukali źródła dźwięku, dopóki nie zobaczyły, jak z gałęzi powoli wyłania się dziwna osoba.

Mężczyzna miał na sobie błyszczący srebrny garnitur, który pokrywał całe jego ciało, długi blond włosy i krótką siwą brodę. Ale najbardziej zaskoczyło dwójkę dzieci to to, że nie wydawało się, że normalnie stał na ziemi, ale unosił się nad nią na niewielkiej wysokości. Chłopcy stali w miejscu, oglądając scenę, nie mogąc przyjąć do wiadomości tego, co zobaczyli, zanim mężczyzna nagle zniknął im sprzed oczu bez żadnego ruchu i dźwięku.

Tymczasem Susan była w domku, nie wiedziała nic o tym, co się stało. Kiedy usłyszała lekki ruch za drewnianą ścianą, podeszła do okna, żeby spojrzeć na zewnątrz. Tam zobaczyła samego mężczyznę stojącego w bardzo krótkiej odległości od niej. Nie patrzył na nią bezpośrednio, ale wydawał się być zajęty czymś dziwnym. Wyjął zza paska małą łopatkę i pochylił się ku ziemi, następnie zaczął zbierać próbki ziemi i wkładać je do wielu przezroczystych woreczków.

Susan obserwowała go przez kilka sekund, gdy poczuła strach. Scena była tak dziwna, że nie mogła zrozumieć, co on robi i dlaczego tam jest. Kiedy jej napięcie wzrosło, usłyszała wołanie brata. Prawie w tym samym momencie mężczyzna po prostu zniknął, jakby nigdy nie istniał od samego początku.

Po tym, jak trójka dzieci zebrała się i wymieniła się tym, co zobaczyły, postanowiły poszukać Obcego. Ostrożnie przeszli przez pustą ziemię, spodziewając się znaleźć po niej jakikolwiek ślad, ale zaskoczeniem było to, że znów ujrzeli go na pobliskim polu. Wciąż wykonywał tę samą pracę, schylając się o ziemię, jakby zbierał więcej próbek.

Stopniowo dzieci zbliżyły się do niego bez zauważenia. Im mniejsza odległość między nimi, tym bardziej ciekawi były, kim on jest. Ale zanim zdążyli do niego dotrzeć, zdarzyło się coś dziwniejszego niż kiedykolwiek. Mężczyzna wyglądał, jakby ląduje wewnątrz samej ziemi, a następnie zniknął całkowicie w ciągu kilku sekund.

Kiedy dzieci gapiły się na miejsce, w którym zniknął, zobaczyły dziwny obiekt wynoszący się z miejsca. Opisano to jako szary metalowy korpus podobny do srebra, przypominający płytę lub płytę. Wyglądało na solidne i ciężkie, z ciemnymi, okrągłymi otworami wyglądającymi jak okna. Obiekt powoli wznosił się na szczyt, a następnie wspinał się dalej, aż znikł daleko w niebie.

Później dzieci podały podobne opisy tajemniczego człowieka. Obliczyły jego wzrost w porównaniu do wzrostu normalnego dorosłego mężczyzny, potwierdzając, że nosił srebrny jednoczęściowy garnitur w rękawiczkach i grube czarne buty. Opisali też jego skórę jako bardzo bladą, a jego oczy miały nietypowy wygląd jak kocie oczy.

Pomimo podobieństwa świadectw dzieci i dokładnych szczegółów, żadna strona nie mogła zweryfikować tożsamości mężczyzny ani zinterpretować obiektu widzianego opuszczającego miejsce zdarzenia. W ten sposób incydent zachował się wśród najdziwniejszych brytyjskich powieści o niewyjaśnionych obserwacjach w latach 70.

 

Moje 3 grosze

 

Od siebie chciałbym dodać tylko tyle, że Cheschire znajduje się u SW krańca łańcucha gór Pennine, które były swego czasu przedmiotem ufologicznego Projektu Pennine. Teren ten jest interesujący ze względu na dużą ilość obserwacji NOL-i, Bliskich Spotkań i niewyjaśnionych fenomenów φ (duchy, widma, istoty zmiennokształtne, itp.), a zatem historia ta wydaje się być wiarygodna.

Czy ma to coś wspólnego z Kotem z Cheschire z powieści Lewisa Carrola? On też tajemniczo pojawiał się i znikał…

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE0 z Reptilioidem w UK

 

Albert Rosales

 

Miejsce: Abingdon, Oxfordshire, Anglia

Data: lato 2023

Godzina: wczesny ranek

Opis incydentu:

Główna świadek, Penelope (uczestniczka innych CE), zatrzymała się w domu swojego chłopaka Stuarta. Jej buldog francuski o imieniu Knuckles był w klatce w rogu pokoju. Wczesnym rankiem obudził ją głośny, powtarzający się i szybki stukot, który trwał kilka sekund i przypominał jej piłę łańcuchową. Dźwięk brzmiał znajomo, ale nie była pewna dlaczego, ponieważ nie miała świadomego wspomnienia, że ​​go słyszała wcześniej.

Natychmiast zerwała się na równe nogi i stanęła na łóżku, instynktownie unosząc ręce w geście obrony. Ten nagły ruch sprawił, że Stuart również zaczął się budzić. Penelope spojrzała na drugą stronę sypialni i była zszokowana tym, co zobaczyła. W przyćmionym niebiesko-białym blasku lampek choinkowych, które celowo zostawili, Penelope dostrzegła mierzącą 2-2,5 metra postać przypominającą jaszczurkę. Wyglądało na nagie i miało ciemnozieloną skórę. Nie było wystarczająco dużo światła, by stwierdzić, czy jego skóra była pokryta łuskami, ale biorąc pod uwagę jego wygląd, Penelope przypuszcza, że ​​mogło tak być. Wydawało spłaszczony dźwięk, podobny do warana z Komodo, i miało czerwone, świecące oczy. Miało zamkniętą paszczę i Penelope nie widziała żadnych zębów. Istota stała na tylnych łapach. Wydawała się agresywna i Penelope wyczuła, że ​​nie jest przyjazna. Istota ta była gadem, ale w przeciwieństwie do Szaraków, z którymi miała wcześniej styczność, Penelope nie była tego świadoma. Widząc istotę, Penelope krzyknęła głośno. Stuart spojrzał na nią i zapytał: „Co się stało?”. Penelope wyszeptała: „Cicho. Nie ruszaj się!”, próbując go uciszyć. Tuż za, po lewej stronie istoty, znajdowało się świecące, białe, owalne światło, które Penelope opisuje jako „pionową kałużę światła”. Chwilę później Reptilianin wszedł bokiem w to światło i zniknął. Penelope założyła, że ​​to jakiś portal, przez który istota weszła do pokoju. Ponieważ Stuart patrzył na nią z drugiego końca pokoju, nie zauważył, co się właśnie wydarzyło. Penelope opowiedziała mu o hałasie, a następnie dodała: „To był jeden z nich i to mnie przestraszyło”. Nie wdawała się w szczegóły, ponieważ nie wiedziała, gdzie doszło do incydentu i nie chciała go martwić.

Penelope była przekonana, że ​​była całkowicie rozbudzona, a to, co widziała, nie było po prostu wyrazistą halucynacją wywołaną koszmarem. Była bardzo zdenerwowana tym, co się wydarzyło. Knuckles zdawał się w ogóle nie reagować na obecność istoty.

Dodatek HC

Źródło: https://www.bufog.com/post/  

Typ: E

Komentarz:

I znowu spotkanie ludzi z… Reptilioidem, Dinozauroidem czy może Neodinozaurem? Jeżeli dinozaury jakoś przetrwały kataklizm Chicxulub, to mając 66 mln lat do dyspozycji mogły się rozwinąć i przekształcić w istoty rozumne na tyle, że mogą pokonywać Czas i Przestrzeń bez widocznych urządzeń technicznych.

To, że pies nie reagował na obecność Obcego może świadczyć o tym, że świadkowie mogli zobaczyć projekcję holograficzną – co wydaje się być o tyle logiczne, że Oni mogą się obawiać zakażenia naszymi drobnoustrojami i vice-versa. Poza tym takiego obrazu nie da się zaatakować, więc jest to iluzja w kwestii Ich bezpieczeństwa. Tak to widzę, a może ktoś ma inny pomysł?

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE0 z androidem z innego czasu?

 

Albert Rosales

 

Miejsce: Liverpool, Merseyside, Anglia

Data: listopad 1972

Godzina: wieczór

Opis incydentu:

Geoff – 27-letni policjant i jego starszy kolega Mike byli na patrolu w centrum miasta, gdy usłyszeli zamieszanie na Great Charlotte Street, bardzo blisko miejsca, w którym obecnie znajduje się wejście do Mitchell Place. Ludzie tłoczyli się wokół wysokiego, łysego mężczyzny w zielonej wojskowej kurtce i dżinsach. Mężczyzna obracał się z dużą prędkością jak ludzki bączek w pobliżu domu towarowego Blackers, podczas gdy tłum i dwaj policjanci patrzyli z całkowitym niedowierzaniem. Ludzie mówili, że ten mężczyzna po prostu pojawił się znikąd, wirując jak żyroskop. Mężczyzna nie obracał się jak tancerze baletowi, którzy wykonują piruety na palcach u stóp; podeszwy butów tego osobnika wydawały się być równoległe do podłoża, a mimo to unosił się nad ziemią o kilka cali i obracał się szybciej niż jakikolwiek tancerz baletowy lub łyżwiarski.

Geoff stwierdził, że mężczyzna obracał się, ponieważ był przywiązany do wiertła gigantycznej wiertarki elektrycznej, więc był rozmazany i wydawał brzęczący dźwięk z powodu tarcia powietrza o jego ciało i ubranie. Po około dwudziestu sekundach tego niemożliwego, szybkiego obrotu mężczyzna zatrzymał się – a następnie pobiegł z niewiarygodną prędkością do skrzyżowania Church Street i Lord Street, ćwierć mili dalej. Mężczyzna miał łysą głowę, która wyglądała na błyszczącą, i miał dobrze zarysowaną szczękę, co pozwoliło Geoffowi sądzić, że mężczyzna miał dwadzieścia kilka lat lub późne nastoletnie lata. Był również bardzo szczupły i poruszał się szybciej niż jakikolwiek sportowiec, którego Geoff widział w telewizji. Geoff, Mike i całkiem sporo osób pobiegło za młodym mężczyzną. Wszyscy dogonili zwinnego nieznajomego na skrzyżowaniu Church Street/Lord Street, gdzie zachowywał się dość dziwnie, śmiejąc się i tańcząc wokół zdezorientowanych klientów, a Geoff od razu dostrzegł z bliska, że ​​w ruchach mężczyzny było coś mechanicznego, zaczął chwytać kobiety w każdym wieku, by je przytulić i pocałować. Pocałunki nie były też lekkimi muśnięciami w policzek, ale pełnymi pasji pocałunkami, które naturalnie pozostawiały kobiety – niektóre po sześćdziesiątce, a inne w wieku nastoletnim – w szoku i trochę przestraszone.

W przypadku Geoffa wiedział on po prostu, że dziwak, którego ścigał na szczyt Church Street, nie był człowiekiem, ale czymś elektromechanicznym udającym człowieka, i zastanawiał się, kto musiałby mieć technologię, by zbudować tak wyrafinowanego robota. Później odkrył, że jego kolega Mike również uważał, że w tym mężczyźnie było coś „nie tak”, czego nie potrafił określić. Geoff i Mike skonfrontowali się z dziwnym zakłócaniem porządku publicznego, a on zaczął się śmiać i próbował strącić im czapki. „Aresztuję was za zakłócanie porządku publicznego i napaść” – powiedział Geoff, gdy otrzymał lekkie „żartobliwe” uderzenie w twarz od szaleńca. Każdy policjant złapał mężczyznę za jedno ramię, ale jego głowa obróciła się o 180 stopni, a potem zauważyli, że ma czarne gałki oczne z niebieskimi światłami w środku. Młodemu przestępcy założono kajdanki, gdy ten próbował się uwolnić, a następnie postać zdjęła mu ręce po jednej z nadgarstków, aby zsunąć każdy kajdanek – a następnie ponownie przykleiła ręce, co wprawiło policjantów w osłupienie. Skóra dziwnego mężczyzny wyglądała na odblaskową, jakby była z plastiku, i zaczął piszczeć niezrozumiałym bełkotem, który w uszach Geoffa brzmiał dokładnie jak igła przeskakująca na mocno porysowanej płycie winylowej. Wyglądający sztucznie mężczyzna powiedział następnie Geoffowi i Mike'owi płynnym głosem: „W przyszłości komedia będzie wielką religią, a wszyscy starzy komicy będą świętymi. Wielu z nich pochodziło stąd”. Mike, który wciąż był w szoku po „sztuczce” z odczepianą ręką, zapytał: „Czy to prawda?”, a następnie kilka odznak „Smiley” na płaszczu wyglądającego sztucznie mężczyzny rozświetliło się. W tym momencie przechodzień w średnim wieku z tandetnie wyglądającym aparatem zrobił zdjęcie nieziemskiemu mężczyźnie, gdy był otoczony przez dwóch policjantów. Gdy policja była rozproszona przez mężczyznę robiącego zdjęcie, aresztowany tajemniczy mężczyzna uciekł policjantom z taką prędkością, że powalił dwóch mężczyzn, odchodząc – i nigdy więcej go nie widziano.

Dodatek HC

Źródło: Tom Slemen, „Haunted Liverpool 29” (str. 340). Wersja Kindle. 

Typ: E

 

Komentarze:

·        Android z przyszłości? (A. Rosales)

·        To byłoby całkiem możliwe. I możliwe, że odwiedząją nas roboty z Przyszłości lub... Przeszłości. (R. Leśniakiewicz)

 

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

 

Losy latarni morskiej Bell Rock

 

Stanisław Bednarz 

 

Dziś o najstarszej latarni na Wyspach Brytyjskich  Bell Rock, która zaświeciła po raz pierwszy 1 lutego 1811 roku.

Wyobraźmy sobie skałę na Morzu Północnym około  15 kilometrów od Arbroath w NE Szkocji. Skała ta jest pod powierzchnią morza (do 4,5 metra) przez 20 godzin na dobę. Każdej zimy co najmniej sześć statków rozbija się o tą skałę. W 1799 roku Robert Stevenson zaproponował zbudowanie latarni morskiej na Bell Rock. Nigdy jeszcze nie zbudowano latarni na skale morskiej, nikt nie miał w tym doświadczenia i niewielu ludzi wierzyło że jest to w ogóle możliwe.

Styczeń 1804 roku – HMS York – 53 metry długi, 64 działa na pokładzie, 491 osób załogi – w trakcie rejsu patrolowego wpada na Rock Bell – nikt z pośród 491 osób nie przeżył… Po tej tragedii powrócono do idei latarni. Pracę rozpoczęto w 1807 roku.

Pierwszym etapem było wybudowanie na skale schronienia dla tych którzy mieli budować latarnię.  Pamiętajmy że każdego dnia skała była widoczna w pełni tylko przez dwie godziny, czasem woda sięgała ponad 4,5 metra ponad poziom skał, nie wspominając o sztormowej pogodzie. Schronienie to było czymś w rodzaju wielkiej beczki, stojącej na metalowej konstrukcji nogach, zakotwiczonych w skale.

Następnie zaczęto układać specjalnie wycięte kamienne bloki, które wcześniej były dokładnie obrabiane na lądzie. Tak to warstwa, po warstwie wznoszono budowlę W maju 1810 roku ukończono 27 warstwę bloków i to na tej wysokości znajduje się próg drzwi wejściowych…

Światło zajaśniało w dniu 1 lutego 1811 roku i od tamtej pory świeci prawie nieprzerwanie po dzień dzisiejszy. Wyjątkiem był okres I i II wojny światowej. W czasie wojny latarnia była używana sporadycznie jedynie gdy w pobliżu znajdowały się okręty Jej Królewskiej Mości. W 1915 roku jednak,  gdy kapitan HMS Agryl poprosił o włączenie świateł na Bella Rock okazało się że przekazanie tego rozkazu do latarni było niewykonalne – po prostu latarnia na Bell Rock nie posiadała radia i wszystkie rozkazy trzeba było wysyłać łodzią. Niestety skończyło się zatonięciem krążownika – na szczęście cała załoga zdołała się uratować.

W trakcie II wojny latarnia była kilkukrotnie ostrzeliwana z samolotów i dwukrotnie bombardowana, uszkodzenia były jednak niewielkie i latarnia przetrwała zawieruchę wojenną praktycznie bez uszczerbku. Latarnia “zamilkła” również 15 grudnia  1955 roku gdy helikopter Bristol 171 Sycamore,  straży nadbrzeżnej, który przewoził dostawę dla załogi  latarni,  rozbił się na skałach zahaczywszy uprzednio o latarnię. Załoga helikoptera zginęła a sama latarnia przez tydzień była niema z powodu uszkodzeń kopuły.

Latarnia morska Bell Rock – została wpisana w 1998 roku na listę zabytków kategorii A.

Brytyjska drogówka kontra UFO (2)

17.                            1982 – Saxon Street w Milton Keynes. 25 marca o godzinie 04:35, sierż Ian Victor i post. Anthony Underwood jechali radiowozem, kiedy zaobserwowali żółtego NOL-a w kształcie tabletki do ssania na niebie. Zatrzymali samochód i zaczęli go obserwować, jak przelatywał przed nimi. Obaj funkcjonariusze twierdzili, ze widzieli doskonale niebieskie i czerwone światła migocące na powierzchni UFO. Incydent ten stał się przedmiotem dochodzenia prowadzonego przez Ministerstwo Obrony, któremu przekazano meldunek o tej obserwacji. Superintendent John Barton z posterunku policji w Milton Keynes wystawił taką opinię swym podkomendnym: Są to dwaj bardzo doświadczeni funkcjonariusze i nie mam podstaw, by wątpić w ich prawdomówność.[1]

18.                          1983 – droga pomiędzy Bolton Abbey i Addlingham koło Skipton, North Yorkshire. 7 listopada, o godzinie 19:55, sierż. Anthony Dodd wraz z żoną Pauline jadąc do domu zaobserwowali wielki dyskokształtny UFO, który nadlatywał nad ich samochód z prawej strony. Sierż. Dodd ocenił jego wielkość jako 4-krotnie większą od jego samochodu. Leciał on na niskim pułapie i szybko znikł za drzewami po przeleceniu drogi. Po chwili ten sam NOL ponownie wyskoczył zza drzew i podleciał w stronę samochodu sierż. Dodda, który gwałtownie zahamował i zdążył wystawić poprzez szyberdach samochodu ręce z aparatem fotograficznym, którym wykonał serię zdjęć – jedno z nich prezentuję Czytelnikom. Zdjęcia te potem analizowali specjaliści z Ground Saucer Watch w Arizonie, którzy stwierdzili, że sierż. Dodd wykonał autentyczne zdjęcia NOL-a, a które to zdjęcia wytrzymują przyjęte przez nich kryteria autentyczności. Oni sądzą, że to UFO miało 10 m średnicy i miał prawie kulisty kształt.[2]

19.                          1984 – Stanmore, Middlesex, okolice bazy lotniczej RAF w Bentley Prior. W kwietniu tego roku, post. Richard Milthorp był jednym z 8 funkcjonariuszy policji, którzy obserwowali klasyczne UFO z kopułką w świetlistej kuli, które unosiło się nad okolicą przez dwie godziny! Wraz z nimi, post. Milthorp napisał raport o tym wydarzeniu do Ministerstwa Obrony i Civil Aviation Authority.[3] Superintendent z posterunku policji w Harrow powiedział w wywiadzie, że raport ten był napisany przez normalnych i zdrowych psychicznie ludzi.[4]

20.                          1988 – obszar Rosehill koło Willenhall, West Midlands. 16 lutego, o godzinie 21:17, sierż. Stuart Griffiths i post. Michael Powell zaobserwowali ogromne UFO na niebie. Sierż. Griffith oświadczył potem, że: NOL był oświetlony przez czerwone i zielone światełka, które błyskały na całym jego obwodzie. Dodał on, że UFO leciał bezdźwięcznie i nie widział czegoś takiego nigdy przedtem. Późniejsze dochodzenie wykazało, ze dwóch innych policjantów: inspektor Roger Clarke i sierż. Steve Goodwin widzieli ten sam obiekt lecący do Walsall, o godzinie 21:00. Policja z Willenhall zapewniła, że raport o incydencie został wysłany do Ministerstwa Obrony.[5]

21.                           1995 – Westcliff, Essex. Nocą, dnia 4 sierpnia, pięciu mundurowych policjantów na służbie – tej liczbie post. Geoff Howell – zaobserwowało NOL-a nad Westcliff. To samo zjawisko zaobserwowali także cywilni mieszkańcy tej miejscowości. Mówi Howell: To leciało bezgłośnie i jestem pewien, że to nie był żaden samolot czy gwiazda. To było o wiele większe. On obserwował także tego NOL-a przez lornetkę. Dokonano sprawdzenia w porcie lotniczym Southend i miejscowej bazie lotniczej RAF z wynikiem negatywnym. Wysłano nawet policyjny helikopter w pogoń za UFO, ale ten ostatni po prostu znikł...[6]

22.                          1999 – Crofton koło Wakefield, West Yorkshire. 21 sierpnia, w godzinach 21:15-22:30, nie będący na służbie det. Gary Heseltine siedział w swym ogrodzie i patrzył w rozgwieżdżone niebo. Naraz jego partner – Hayley Brown zadzwonił do niego mówiąc, że widzi nad głową jakieś dziwne światła. Widział on trzy białe światła lecące w formacji regularnego klucza, na wysokości 60^o nad horyzontem i przecinające niebo z lewej do prawej strony. Wyglądało na to, że znajdują się na wysokim pułapie, ale były znacznie jaśniejsze od gwiazd na niebie. Nie słychać było żadnych podejrzanych odgłosów. Naraz te trzy „gwiazdy” wykonały ostry skręt w lewo – na północ – nie zmieniając przy tym kształtu formacji. Det. Heseltine sądził początkowo, że są to satelity należące do US DoD[7], które latają w takich trójkowych formacjach, ale ujrzawszy ten manewr porzucił tą myśl. Tego nie mógłby wykonać żaden satelita. Det. Heseltine był przedtem żołnierzem RAF i wciąż interesowało go lotnictwo wojskowe i rozpoznanie lotnicze.[8]

23.                           2001 – Brighton, Sussex. Wieczorem, dnia 11 sierpnia, nad plażami tego miasta pojawiły się dziwne, tajemnicze światła. Wysłano za nimi helikopter policyjny. Jego pilot – sierż. John Trickner zaobserwował i sfilmował cylindryczne UFO, które przeleciało w bezpośredniej bliskości helikoptera.[9]

Poniższe przypadki obserwacji i spotkań z UFO były dokonane przez policjantów, których dane personalne utajniono, bądź chcą oni pozostać anonimowi:

                                                    

24.                          1966 – Southampton. We wrześniu policja otrzymała sygnał od pewnego mieszkańca, że zaobserwował on UFO przelatujące nad miastem. Wysłano radiowóz w celu zbadania sytuacji. Policjanci z patrolu zauważyli ten obiekt. potwierdzili oficerowi dyżurnemu prawdziwość relacji od informatora przez radio. Dochodzenie przeprowadzone w porcie lotniczym Eastleigh było bezowocne, podobnie jak w Southampton University Air Squadron[10] i Południowym Centrum Meteorologicznym. Tymczasem NOL znikł z ogromną prędkością w kierunku Eastleigh.[11]

25.                          1967 – Todmorden, West Yorkshire. Dwóch policjantów na służbie zaobserwowało stożkowatego NOL-a, który leciał na wysokości około 60-70 m nad doliną w okolicy Shiny Ford k./Todmorden.[12]

26.                      1967 – Lewes, Sussex. 25 października, 2 policjantów przedłożyło szczegółowy raport z incydentu z UFO, którzy przeżyli w poprzednim dniu o godzinie 04:45, swojemu przełożonemu G. W. R. Terry’emu, który na zwołanej konferencji prasowej stwierdził, że Komenda Główna Policji bada ten incydent. Ponadto powiedział on, że policja otrzymuje wiele takich zgłoszeń każdego dnia od mieszkańców Sussex.[13]

27.                        1967 – droga pomiędzy Spelsbury a Chipping Norton, Oxfordshire. 27 sierpnia, 2 mundurowych policjantów obserwowało 2 ciemne, owalne NOL-e. Ocenili, że miały on średnicę 17 m i poruszały się na wysokości 200 m, zanim znikły w kierunku północnym.[14]

28.                      1967 – Glossop, Derbyshire. 27 sierpnia, 6 mundurowych policjantów z sześciu różnych punktów obserwowało przelot NOL-a nad Glossop, wraz z wieloma mieszkańcami. Opisali jego ruch jako zataczający się z boku na bok.[15]

29.                      1975 – Cleve Hill koło Evesham, Gloucestershire. Pewnej nocy, około godziny 00:10, mundurowy policjant został wysłany w celu zbadania doniesień o zaobserwowaniu dziwnego światła nad masztem policyjnego przekaźnika radiowego na szczycie Cleve Hill. Jadąc wąską dróżką na szczyt, zauważył on ogromnego NOL-a wiszącego nieco w prawo i powyżej szczytu masztu przekaźnika. Światło powoli przemieściło się po kilku sekundach w stronę widocznego nieopodal grzbietu górskiego. Ponadto stwierdził on, że nie działają jego radiotelefony – samochodowy i nasobny. Powrócił zatem do swego auta i pojechał w kierunku NOL-a. nie wiadomo dlaczego, policjant błysnął długimi światłami w kierunku UFO, które – ku jego zdumieniu – odleciało z ogromną prędkością. W chwile potem podjechał do niego kolega innym radiowozem i powiedział, że widział UFO lecące z wielką prędkością. Była to pierwsza z czterech obserwacji tego renomowanego funkcjonariusza policji, o której pisaliśmy w „UFO Magazine” w numerze z czerwca 2002 roku.[16]

30.                      1975 – Tewkesbury, Gloucestershire. Ten sam policjant, o godzinie 00:30 obserwował wielkie, podobne do krzyża UFO lecące nad autostradą M5, z zatyłków swego domu w Tewkesbury, kiedy był już po służbie. NOL był wielkości samolotu pasażerskiego i wolno obracał się nad spokojną już autostradą. Policjant ocenił jego wielkość na rozpiętość skrzydeł cywilnego stratolinera, który powoli zbliżał się do jego domu na wysokości 16 m nad polami. Po pewnym czasie NOL, wykonując wręcz niesamowite ewolucje, znikł policjantowi z oczu...[17]

31.                       1976 – droga A38 pomiędzy Tewkesbury i Coombe Hill. I znów ten sam funkcjonariusz o godzinie 13:15, jadąc do posterunku policji w Cheltenham drogą A38, słyszy jakiś dziwny zewnętrzny hałas. Zatrzymuje radiowóz i widzi trójramiennego NOL-a, który jest wielkości samolotu pasażerskiego poruszającego się powoli i na niskim pułapie w kierunku wioski Deerhurst. Wydaje mu się, że widzi wewnątrz UFO jakąś humanoidalną sylwetkę... Obserwacja trwała 2 minuty, NOL odleciał.  W rok później ten sam policjant i jego żona obserwują ogromnego NOL-a w kształcie krzyża w okolicy Orchard Road i Hesters Way w Cheltenham. Był on wielkości samolotu Boeing 747 Jumbo Jet i wisiał nad wieżą kościelną. Aktualnie policjant ten jest już na emeryturze.[18]

32.                      1977 – Isfield koło Lewes, Sussex. W pewien jesienny dzień, o godzinie 17:20, mundurowa policjantka nie będąca na służbie czekała na przystanku autobusowym na autobus, kiedy zauważyła lecące UFO z kopułką, lecące na pułapie około 100 m nad ziemią. Wyglądał on, jakby był zrobiony z zielonkawego, jasnego metalu, a z kopułki emitował niebiesko-zielone światło. Z powodu, którego ona nie znała, podeszła bliżej w kierunku NOL-a, który podleciał na odległość 15 m od niej. Następną rzeczą, którą pamiętała, to widok podjeżdżającego autobusu. Potem bolała ją głowa i cierpiała przez następny tydzień na złe samopoczucie i ogólne rozbicie. Miała także problemy gastryczne. Missing time wynosił w jej przypadku około 20 minut, ale nie zgodziła się na regresję hipnotyczną. Funkcjonariuszka ta była przedtem żołnierzem Royal Observer Corp[19].[20]

33.                       1979 – Luton, Bedfordshire. Dwóch mundurowych policjantów obserwowało UFO, które pojawiło się w ich pobliżu. Efektem tego było potarganie i popalenie odzieży na jednym z nich. O wydarzeniu mówią oni skrajnie niechętnie.[21]

34.                      1989 – Mow Cop, North Staffordshire. Pewnego grudniowego ranka, o godzinie 05:00, kontrolerzy lotów z portu lotniczego w Manchester wychwycili nieznane, stacjonarne echo na monitorach swoich stacji radiolokacyjnych. Zdumieni, skontaktowali się z posterunkiem policji w Kidsgrove, prosząc o zbadanie sprawy. Wysłano radiowóz celem rozpoznania nieznanego celu[22], który wisiał gdzieś w okolicach Mow Cop, uroczej miejscowości, a który dawał radarowe echo. Kiedy patrol przybył na miejsce, to policjanci od razu ujrzeli wiszące w powietrzu nieruchomo, biało-zielone UFO, jednakże ich radiotelefony przestały działać. Sprawdzono w RAF i innych instytucjach, czy coś wiadomo na temat natury tego obiektu, ale bezskutecznie. Tymczasem zgłaszali się także cywilni świadkowie mieszkający w tej okolicy, którzy widzieli tego NOL-a. Pomiędzy świadkami, którzy widzieli na własne oczy tego NOL-a, był także naczelny superintendent Peter Grocott. Policja przekazała informację na temat tej obserwacji do Ministerstwa Obrony, które... później wyparło się tego, że taką informację w ogóle do nich wysłano![23]

35.                      1993 – Devonshire. W nocy 31 marca, w godzinach 01:00 – 01:30, pewien będący na służbie policjant telefonował do Ministerstwa Obrony, bezpośrednio po zaobserwowaniu z kolegą z patrolu, dużego, czarnego trójkątnego NOL-a z trzema światełkami, który zostawiał za sobą smugę kondensacyjną. Co ciekawe, Ministerstwo Obrony nakazało konfiskatę wszelkich zapisów radarowych w pobliskich bazach lotniczych RAF-u, w celu zidentyfikowania tego obiektu. A problem w tym, że ten UFO nie został wychwycony przez żaden radar i jego natura pozostaje nieznana do dzisiejszego dnia... Informację o pojawieniu się tego NOL-a potwierdzają także relacje innych policjantów z co najmniej sześciu hrabstw.[24]

36.                    1995 – Walsall, West Midlands. W połowie sierpnia, o godzinie 01:00, trzech policjantów na patrolu w rejonie Aldridge zaobserwowało CNOL-a. Świecił on zielonkawym światłem przelatując na niebie nad miejscowym prześlicznym terenem rekreacyjnym zwanym Stubbers Green. Wysłany na to miejsce helikopter nie znalazł żadnych śladów po nocnym gościu...[25]

37.                      1996 – Szkocja. Pewna osoba zadzwoniła na alarmowy telefon pogotowia policji 999 twierdząc, ze widzi UFO. Dwóch policjantów udało się na wskazane miejsce i zobaczyli oni ogromne, złote, jajowate UFO lecące powoli nad polami w bezpośredniej bliskości. Funkcjonariusze obserwowali NOL-a przez lornetkę z odległości 200 m, a jeden z nich opisał całe wydarzenie w służbowym notesie.[26] Jest to jeden z trzech incydentów z UFO, które przydarzyły się temu policjantowi.[27]

38.                     1999 – Sheffield, South Yorkshire. 9 lutego, w godzinach 18:30 – 19:00, czterech mundurowych policjantów, w tym przewodnik psa służbowego i sierżant, obserwowało pomarańczowego NOL-a w otoczeniu kilku czerwonych światełek, tworzących całość w formie trójkąta. UFO był widziany z dwóch odległych od siebie miejsc w Sheffield i wydaje się, że znajdował się on nad Derwent i jeziorami Ladybower w Peak Disctrict National Park. NOL był obserwowany przez pół godziny przy użyciu lornetek i na pewno nie był to żaden samolot.[28]

39.                     1999 – Weston Zoyland, Somerset. 10 września, o godzinie 05:00, nie będący na służbie policjant wraz z żoną obserwował bardzo jasno świecące UFO poruszające się z duża prędkością na niebie. Naraz NOL zatrzymał się i pozostał w zwisie przez 15 minut, po czym odleciał z ogromną prędkością. Policjant obserwował je przez lunetę i opisał jako sferoidę z czerwonym światłem migocącym na szczycie.[29]

40.                     2001 – Rochdale, Lancashire. 6 listopada, o godzinie 20:03, policjantka nie będąca na służbie wraz z pasażerem w prywatnym samochodzie jechała autostradą M62, kiedy naraz zauważyła jaskrawe światło. Wydawało się, ze jest to zbiór małych, białych światełek pomiędzy dwoma grupami czerwonych. Barwy tych ostatnich oscylowały pomiędzy różnymi odcieniami czerwieni. NOL wisiał na wysokości 30^o nad ziemią przez 10 sekund, potem ruszył z ogromnym przyśpieszeniem. Po starcie, wykonał skręt o około 40^o, po czym w ciągu 4 sekund znikł świadkom z oczu. Nie słychać było żadnego dźwięku dobiegającego od UFO, a to być może ze względu na padający deszcz i hałas od ruchu kołowego na autostradzie.[30]

41.                     2002 – Hellifield koło Skipton, North Yorkshire. 7 kwietnia, o godzinie 03:16, wyżej wymieniona policjantka skończyła swoją służbę i jechała do domu. Postanowiła jednak pojechać w puste miejsce na drodze A65 koło Hellifield, by rzucić okiem na kometę Ikeya-Zhang. Naraz zauważyła trzy białe światła lecące w doskonałym kluczu. Nie była ona pewna do końca, czy patrzy na jeden trójkątny obiekt, czy na trzy obiekty lecące w kluczu. Z samochodu zatelefonowała do swego sierżanta, który w tym samym czasie jechał do swego domu w Otley, West Yorkshire. Zatrzymał swe auto i też obserwował tą sama trójkątną formację. Obiekt lub obiekty nagle oddaliły się po 2 minutach i przepadły gdzieś nisko nad horyzontem.[31]

       

Wnioski

Wyżej wymienione przypadki stanowią relacje o 42 oddzielnych obserwacjach i Bliskich Spotkaniach z NOL-ami, w które było zamieszanych ogółem 110 funkcjonariuszy policji.

W 23 przypadkach podali oni swe stopnie służbowe i dane personalne. Pozostałe osoby pragną być anonimowe i prosiły o nie ujawnianie ich personaliów.

W 13 przypadkach na 23, incydent dotyczył więcej, niż jednego policjanta, zaś w pozostałych 19 – 12 było obserwacjami grupowymi, co stanowi 59% z ogółu. 

Wszystkie relacje mówią o pojazdach, które nie zachowywały się tak, jak normalne samoloty, a posiadały one nieprawdopodobne możliwości i osiągi, jakich nie posiadała i nie posiada żadna ziemska maszyna. 

Większość z tych raportów została przekazana do Ministerstwa Obrony normalną drogą służbową. Kilkanaście z nich spowodowały wdrożenie specjalnego dochodzenia przez Ministerstwo Obrony, ale nie znaleziono żadnego racjonalnego wyjaśnienia dla tych wydarzeń. [...]

Zwracam się do wszystkich policjantów i emerytowanych funkcjonariuszy policji z apelem o informowaniu mnie o takich czy podobnych doświadczeniach z NOL-ami, oczywiście gwarantuję całkowitą dyskrecję. [...]                                                            

Przekład z angielskiego i opracowanie – ©Robert K. Leśniakiewicz 

---

[1] N. Redfern – ibidem, ss. 159-160.

[2] T. Dodd – ibidem, ss. 26-28.

[3] Urząd Lotnictwa Cywilnego – przyp. tłum.

[4] J. Spencer – „The UFO Encyclopedia”, s. 251.

[5] N. Redfern – ibidem, s. 165.

[6] N. Redfern – ibidem, s.165.

[7] United States Department of Defense – Departament Obrony Stanów Zjednoczonych – przyp. tłum.

[8] Oświadczenie naocznego świadka det. G. Heseltine’a.

[9] „UFO Magazine” nr XI/XII,2001.

[10] Uniwersytecki Klub Lotniczy – przyp. tłum.

[11] R. Chapman – ibidem, s. 43.

[12] Archiwum PRUFOS.

[13] N. Redfern – ibidem, s. 97.

[14] N. Redfern – ibidem, s. 97.

[15] N. Redfern – ibidem, s. 97.

[16] Archiwum PRUFOS.

[17] Archiwum PRUFOS.

[18] Archiwum PRUFOS.

[19] Timothy Good – „Beyond ‘Top Secret’”, ss. 78-79.

[20] Elitarna jednostka Królewskiego Korpusu Obserwacyjnego – przyp. tłum.

[21] Archiwum PRUFOS.

[22] W żargonie radarzystów „celem” jest każdy obiekt wychwycony przez radiolokator – przyp. tłum.

[23] N. Redfern – ibidem, ss. 167-168.

[24] N. Redfern – ibidem, ss. 167-168.

[25] Nick Pope – „Open Skies, Closed Minds”, ss. 134-141.

[26] Jest to równoznaczne z odnotowaniem faktu przez oficera dyżurnego jednostki policji i jako takie pozostawia ślad po incydencie w dokumentacji tejże jednostki – uwaga tłum.

[27] Archiwum PRUFOS.

[28] Andy Ellis – Yorkshire UFO Info, 55 Wykbeck Mount, Leeds LS9 0HN, tel.: 0113 248 2973.

[29] „UFO Magazine” nr III/IV,2001.

[30] „UFO Magazine” nr I,2002.

[31] „UFO Magazine” nr VI,2002.