CE0/CE-III-E (BV) w Kanadzie

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: Keswick, Ontario, Kanada

Data: 2013

Godzina: 03:00 EDT

Opis incydentu:

Świadek spał w łóżku, gdy około godziny 3 rano obudził się, czując, że coś dotyka jego czoła. Otworzył oczy i zobaczył, że jego sypialnia jest zalana czymś w rodzaju czerwonego blasku lub koloru. Leżał na plecach i spojrzał w górę ściany nad wezgłowiem łóżka i był zszokowany, widząc „drzwi” (portal?) wychodzące ze ściany. Obok siebie stali dwaj mężczyźni i widział schody prowadzące w górę w całkowitą ciemność. Mężczyźni wydawali się mieć na sobie skórzane kurtki. Wydawali mu się ludźmi i obaj mieli gęste, falujące czarne włosy. Jeden z nich wycelował w jego czoło coś, co uważał za pistolet i przez sekundę naprawdę myślał, że zostanie postrzelony w głowę.

Był częściowo sparaliżowany, ale mógł podnieść prawą rękę na tyle, aby faktycznie złapać mężczyznę trzymającego nadgarstek z „bronią”. Następnie zobaczył coś, co wyglądało jak maleńkie niebieskie światełka tam, gdzie powinien być otwarty koniec lufy pistoletu. Było tam czerwone, matowe, białe światło, nieco większe od maleńkich niebieskich światełek, które okrążały czubek „pistoletu” w kółko. Wtedy zdał sobie sprawę, że to nie był pistolet, ale miał mniej więcej ten sam kształt co pistolet, tylko trochę grubszy w lufie i zwężający się tam, gdzie były światła. Wyglądał, jakby był zrobiony z jakiegoś błyszczącego plastiku.

Obcy przyłożyli czubek przypominającego pistolet przyrządu do jego czoła i w tym momencie obaj mężczyźni mieli „zaskoczony” wyraz twarzy. Wyglądało na to, że byli zdezorientowani tym, czego mogli się spodziewać. Udało mu się odepchnąć nadgarstek mężczyzny od głowy, co wydawało mu się bardzo małym wysiłkiem. Miał wrażenie, że „mężczyźni” nie mieli prawa mu się opierać, jeśli próbował ich odepchnąć. Dlatego później rozumował, że udało mu się tak łatwo odepchnąć rękę. Nagle po prostu zniknęli, a ściana znów była normalna. Minęło trochę czasu, zanim był w stanie poruszać się normalnie, i widział, że jego żona przespała cały incydent. Na jego suficie przez około dziesięć minut po ich zniknięciu było słabe czerwone światło. Widział przez jakiś czas czerwonawe ślady na małych grudkach stiukowego sufitu, które powoli zanikały. Według świadka nie odczuwał żadnego strachu, z wyjątkiem może momentu, gdy myślał, że zostanie „zastrzelony”, ale nawet wtedy nie odczuwał aż takiego strachu, jakiego by się spodziewał. Świadkowi wydaje się, że mężczyźni, kimkolwiek byli, byli w stanie kontrolować jego emocje i ciało. Jego żona nie pamięta niczego niezwykłego, podobnie jak jego trzej dorośli synowie. Nie miał żadnych dalszych incydentów.

Dodatek HC

Źródło: NUFORC

Typ: E

Przekład z angielskiego - ©R.K.Fr. Sas – Leśniakiewicz

CE0/CE-III-E w Strefie Ciszy w Meksyku

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: W pobliżu Ceballos, Durango, Meksyk

Data: 8.XI.1978

Godzina: popołudnie

Opis incydentu:

Na odludnym obszarze znanym jako „La Zona Del Silencio” (Strefa Ciszy), gdzie odnotowano różne dziwne zjawiska, dziennikarz Luis Ramirez Reyes i jego kierowca całkowicie zgubili się na pustyni, szukając laboratorium badawczego. Gdy dotarli do skrzyżowania nieutwardzonej drogi, dziennikarz zobaczył trzy postacie, które nagle pojawiły się znikąd; wyglądały na wystarczająco ludzkie i przypominały miejscowych chłopów, ale były wysokie i ciężkie. Kierowca jednak przejechał obok trójki, najwyraźniej nie mogąc ich zobaczyć. Gdy jechali dalej, trzy postacie nagle pojawiły się ponownie. Tym razem dziennikarz kazał kierowcy się zatrzymać i ten tak zrobił. Po krótkiej rozmowie z trójką świadek otrzymał dokładne wskazówki, jak znaleźć laboratorium. Najwyraźniej podczas spotkania kierowca w ogóle nie był w stanie zobaczyć tych trzech postaci. Według Ramireza mężczyźni (kimkolwiek lub czymkolwiek byli) najwyraźniej potrafili czytać w jego myślach i odpowiadali na pytania, zanim je zadał. Wyglądało też na to, że nosili proste ubrania w miejscu o tak surowym klimacie, a Ramirez nie widział, żeby nieśli jedzenie, zapasy i, co ważniejsze, wodę. Mężczyźni narysowali na piasku coś w rodzaju trójkąta, który wskazał Ramirezowi i fotografowi dokładny kierunek, w którym mają się udać. Ramirez podziękował im, wrócił do furgonetki i powiedział fotografowi/kierowcy, aby postępował zgodnie ze wskazówkami podanymi przez nieznajomych. Kiedy odchodzili, Reyes obejrzał się, a nieznajomi zniknęli.

Dodatek HC nr 1940

Źródło: Scott Corrales, „Samizdat” Vol. 2 # 2

Typ: E

 

Przekład z angielskiego - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE5/CE-III-F z Minionkiem w Rosji

 

Albert Rosales

 

Miejsce: obwód Omski, Rosja

Data: koniec sierpnia 1996 r.

Godzina: wieczór

Opis incydentu:

12-letni świadek często spędzał noc u babci. Nadszedł wieczór, dziadkowie kładli się spać i rozłożyli mu rozkładaną sofę. Po przeciwnej stronie sofy, na korytarzu prowadzącym do kuchni, wisiała niebieska zasłona. Zgasił światło i zasnął. Nagle obudził się, słysząc pukanie dochodzące z zewnątrz, zignorował je i zasnął ponownie. Jednak obudził się ponownie, gdy włączyło się światło w kuchni, wstał i zgasił je, a następnie położył się ponownie, jednak wkrótce światło znów się zapaliło. Pamięta, że ​​wstał, spojrzał na niebieskie zasłony na korytarzu i zobaczył tam jakąś postać. Natychmiast poczuł się przestraszony, gdy czerwonawe światło rozświetliło pokój, a w jego stronę podeszło jakieś stworzenie. Jego pamięć jest tutaj niekompletna i następnie pamięta, że ​​próbował zawołać dziadków, ale nie mógł. Stał jak zamrożony na środku pokoju, nie mogąc się ruszyć. Mógł poruszać tylko oczami. Nagle stworzenie go dotknęło i strach zniknął. Dobrze to pamięta. Nie pamięta, jak długo to trwało. Opisał stworzenie jako mające nieco ponad metr wzrostu, głowę, jedno oko i najwyraźniej noszące jakiś rodzaj skafandra kosmicznego. Zamiast ust był otwór. Nie miało szyi. Stało lub unosiło się przed świadkiem. Pamięta incydent dopiero sześć miesięcy później, jakby jego pamięć została wymazana. Pamięta, że ​​został przez nich „zabrany” i coś mu zrobiono. Po incydencie świadek zyskał zdolności jasnowidzenia i zaczął dużo rysować. Wydawało się, że sprawowali nad nim jakąś kontrolę umysłu. Pamięta również, że pokazano mu coś, co uważał za inną planetę, pamięta podróż statkiem i przebywanie w miejscu, prawdopodobnie pod ziemią, wypełnionym windami i pociągami. Były różne rodzaje kosmitów, większość niskiego wzrostu, którzy byli wobec niego przyjaźnie nastawieni.

Dodatek HC

Źródło: https://ufoseti.org/ru/reports

Typ: G

 

Przekład z angielskiego - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

CE3/CE-III-D w Hiszpanii

 

Albert Rosales

 

Lokalizacja: Algeciras, Cadiz, Hiszpania

Data: 26 sierpnia 1966

Godzina: 16:30 CEST

Opis incydentu:

36-letni lekarz jadący motocyklem w kierunku przyjemnego, spokojnego miejsca do robienia zdjęć skręcał na drodze, gdy nagle zatrzymał się, ogarnięty dziwnym uczuciem i zauważając dziwną ciszę dominującą w okolicy. Przestraszył się i zawrócił motocykl, wtedy zobaczył niską istotę, która przecinała drogę przed nim z dużą prędkością, wjeżdżając w zalesiony teren. Istota miała dużą głowę i była całkowicie ubrana na czarno, świadek pomyślał, że przypomina dużą małpę, świadek przezwyciężył swój strach i pobiegł za istotą, która wykonywała duże skoki i susy z dużą prędkością, istota ostatecznie zniknęła mu z oczu po wjechaniu w gęsto zalesiony teren. Świadek, który podążał za istotą, natknął się na polanę i zobaczył dziwny, ciemny metaliczny owalny statek powietrzny z prostokątną tylną częścią i kokpitem z przodu. Świadek nie widział istoty nigdzie w pobliżu, ale przestraszył się i opuścił teren. Podobno zrobił zdjęcie statku, które później zaginęło.

HC dodatek # 89

Źródło: Vicente Ballester Olmos, Juan A. Fernandez Peri, „Enciclopedia de Los Encuentros Cercanos con Ovnis”

Typ: C

 

Przekład z angielskiego - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz

Jeszcze o tisulskiej księżniczce

 

Albert Rosales

 

Przedstawiając to (po angielsku) wyciągnijcie własne wnioski. Ciekawa historia.

Lokalizacja: Rżawczik Tisulski, obwód kemerowski, Rosja

Data: początek września 1969 r.

Czas: dzień

Opis incydentu:

Twierdzi się, że na początku września w tej wiosce podczas prac strzałowych w kopalni węgla, w rdzeniu dwudziestometrowej warstwy węgla leżącej na głębokości ponad 70 metrów, górnik o nazwisku Karnauchow (później zginął w wypadku motocyklowym) odkrył dwumetrową marmurową kryptę o zadziwiająco precyzyjnej konstrukcji

Na rozkaz szefa na miejscu, Aleksandra Magałygina (zmarł w 1980 r. Oficjalna wersja to wrzód żołądka) natychmiast przerwano wszelkie prace. Trumnę lub kryptę podniesiono na powierzchnię i podjęto próbę jej otwarcia. Zaczęto dłutować krawędzie szpachli, stwardniałej od upływu czasu. Najwyraźniej, pod wpływem ciepła słonecznego, kit zamienił się w przezroczystą ciecz i zaczął płynąć. Jeden z poszukiwaczy mocnych wrażeń próbował przeniknąć do środka i najwyraźniej doznał załamania nerwowego. Pokrywa trumny pasowała idealnie. Kiedy ekipie w końcu udało się otworzyć trumnę, okazało się, że jest ona wypełniona po brzegi płynem o różowo-niebieskiej krystalicznej czystości, pod płynem spoczywała wysoka, 1,80 m, szczupła i niezwykle piękna kobieta w wieku około 30 lat o europejskich rysach twarzy i szeroko otwartych niebieskich oczach. Gęste ciemnobrązowe włosy z lokami do pasa i delikatne białe dłonie z starannie przyciętymi paznokciami spoczywającymi na jej piersi. Była ubrana w śnieżnobiałą, koronkową, przezroczystą sukienkę, która sięgała tuż za kolana. Z krótkimi haftowanymi, wielokolorowymi, kwiecistymi rękawami. Nie było bielizny. Wyglądało na to, że ta kobieta nie była martwa, ale spała. Na wysokości głowy znajdowało się czarne, prostokątne, zaokrąglone na krawędziach, metalowe pudełko (coś w rodzaju telefonu komórkowego) o wymiarach około 25 x 10 cm.

Trumna lub krypta była otwarta dla publiczności przez około 10 do 15 godzin. Mówiono, że cała wioska była świadkiem „cudu”. Niemal natychmiast znalezisko zostało zgłoszone do centrum okręgowego. Na miejsce przybyli przedstawiciele władz, strażacy, wojskowi i policja. O godzinie 14:00 przyleciał helikopter, który przywiózł dziesiątki wysokich rangą urzędników ubranych po cywilnemu, którzy natychmiast oświadczyli, że miejsce jest zaraźliwe i nakazali obecnym odejść od krypty/trumny. Następnie odgrodzili teren i zebrali wszystkich, którzy dotykali lub byli w pobliżu trumny, rzekomo na pilne badanie lekarskie. Mężczyźni próbowali przeciągnąć trumnę do helikoptera, ale okazała się zbyt ciężka, więc postanowili spuścić płyn. Po wypompowaniu płynu z trumny ciało kobiety zaczęło natychmiast czernieć na ich oczach. Następnie płyn wlano z powrotem do trumny, a pogorszenie stanu ciała zaczęło natychmiast zanikać. Rumieniec na jej policzkach powrócił, a całe ciało odzyskało dawny, realistyczny wygląd. Trumnę zamknięto i przetransportowano do helikoptera, resztki szpachli zapakowano w celofanowe torby, a pozostałym świadkom nakazano rozejść się. Następnie helikopter wzbił się w powietrze i skierował do Nowosybirska.

Pięć dni później do wioski przybył starszy „profesor” z Nowosybirska i wygłosił wykład w sali wiejskiej na temat wstępnych wyników badań laboratoryjnych niedawnego znaleziska. Profesor stwierdził, że odkrycie to wywróci do góry nogami samo rozumienie historii, że w bardzo niedalekiej przyszłości radzieccy naukowcy opublikują wyniki swoich badań, co wprawi świat nauki w szok.

Wiek pochówku, według profesora, wynosił co najmniej 800 milionów lat! Kobieta została pochowana w okresie karbonu ery paleozoicznej, miliony lat przed pojawieniem się dinozaurów i na długo przed powstaniem złóż węgla na planecie, kiedy to według współczesnych idei ląd był głównie porośnięty roślinnością. Początkowo sądzono, że trumna i ciało kobiety zostały pochowane w drewnianej krypcie pośrodku głębokiego gąszczu lasu. Z czasem krypta została całkowicie pokryta osadami i skałami i uwięziona bez dostępu do tlenu przez setki milionów lat, a ostatecznie miejsce to stało się monolitycznym złożem węgla. Na początku wysunięto hipotezę pozaziemską, ale analiza genetyczna ciała kobiety wykazała jej stuprocentową jednolitość ze współczesnym człowiekiem rosyjskim. Niesamowite, że Rosjanie mieli te same cechy co przodkowie sprzed 800 milionów lat. Ustalono, że poziom cywilizacji, do którego należała kobieta, przewyższał wszystko, co mamy dzisiaj, ponieważ natury materiału sukienki nie można było naukowo przeanalizować. Technologia reprodukcji takiego materiału nie została jeszcze wynaleziona. Nie udało się jeszcze ustalić składu różowo-niebieskiego płynu, zidentyfikowano tylko niektóre z jego składników, które składały się z najstarszych odmian cebuli i czosnku. Wykładowca odszedł, a kilka dni później w regionalnej gazecie „Tisul” pojawiła się mała wzmianka o znalezieniu reliktu archeologicznego w pobliżu wioski Rzawczik, który rzuci światło na historię ludzkości. Niesamowite, że wiadomość ta zajęła tylko trzy lub cztery linijki w gazecie, co oburzyło miejscowych.

Oburzenie automatycznie opadło, gdy rejon Tisulski został nagle otoczony kordonem przez wojsko, policja udała się na podwórka, aresztując „buntownicze elementy ludności”, a także miejsce, w którym znaleziono trumnę, ostrożnie ją wykopano i potem zakopano w ziemi.

Dodatek HC

Źródło: http://paranormal-news.ru/.../tisulskaja.../2013-06-20-7124 Typ: X

Komentarze: Jeśli to prawda, potwierdzi to teorię, że Ziemia jest o wiele starsza, niż sądzono, i że istniały na niej setki, jeśli nie tysiące cywilizacji, które zginęły przed naszą, my jesteśmy po prostu następni w kolejce.

 

Moje 3 grosze

 

Owszem, to też jest możliwe, ale skoro tak było, to powinno znaleźć się tam o wiele więcej artefaktów pozostałych po naszych Przodkach. Osobiście jestem zdania, że Tisulska Księżniczka jest człowiekiem z Przyszłości, która dzięki chronomocji została przemieszczona w Czasie do Karbonu i tam wskutek czegoś zmarła, została pochowana w specjalnym przechowalniku po to, by ją wydobyto i ożywiono w jej czasach. Wydaje mi się to równie sensowne jak hipoteza o Pracywilizacjach.

 

Opracował - ©R.K.Fr. Sas - Leśniakiewicz